نظرات (6)بدون شک می دانید که بالاترین و در عین حال حساس و پیشرفتهترین فناوریها، همواره در حوزههای نظامی معرفی شده و حتی در برخی موارد، پس از حوزههای نظامی، نوبت به استفادههای عمومی میرسد. تصور کنید که نیروهای ویژه ارتش و یا سربازان بدون استفاده از بیسیم، در سکوت کامل با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و یا فکر سربازان دشمن را بخوانند؛ فرودی مرگ بار بر سر دشمن!
نزدیک به دو سال پیش بود که برای اولین بار، صحبت از ارتباط بدون دخالت صدا در بین نیروهای ویژه و سربازان آمریکایی به صورت عمومی مطرح شد. حال تحقیقات جدید حاکی از آن است که ارتش آمریکا در حال توسعه یک فناوری جدید است که با استفاده از آن، میتوان فرکانس و سیگنالهای ارسال شده از مغز را شناسایی کرد.
بدین ترتیب سربازان میتوانند تنها از طریق تفکر و سیگنالهای مغزی، با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. ارتش ایالات متحده، طی 5 سال آینده 6.25 میلیون دلار از بودجه خود را صرف این پروژه بی نظیر خواهد کرد. جالب است بدانید که نخستین موفقیتها در این پروژه حاصل شده و تیم توسعه دهنده، در حال بهبود عملکرد و نهایی سازی آن به منظور استفادههای نظامی هستند.
این پروژه که توسط محققان دانشگاه کالیفرنیا و لس آنجلس هدایت میشود، اعضایی از کشور انگلستان، دانشگاه دوک و دانشگاه نیویورک را نیز در خود جای داده است. با حذف سیگنالهای غیر کاربردی، این پروژه به انتقال سیگنالهای مغزی که به رفتار و افکار اجرایی مرتبط هستند میپردازد. آنطور که پیداست، حذف سیگنالهای غیر کاربردی نیز با موفقیت به اتمام رسیده است.
پروژه شناسایی سیگنالهای مغزی انسان در ارتش آمریکا با دو هدف دنبال میشود؛ نخست ارتباط در سکوت بین سربازهای آمریکایی و دوم شناسایی حرکت و رفتار بعدی دشمنان. بخش بزرگی از این فناوری، با شناسایی تفاوت سیگنالهای مرتبط با رفتار، و دیگر فرکانسهای مغز توسعه یافته است. دانشمندان انتظار دارند تا در تحقیقات آتی، سیگنالهای بیشتری را شناسایی کرده و آنها را رمز گشایی کنند.
پروژه شناسایی این سیگنالها، با ساخت یک ماشین خواندن دادهها به اتمام میرسد. بدین ترتیب سربازان میتوانند پیش از انجام یک حرکت از سوی دشمن، آن را شناسایی کرده و به آن واکنش نشان دهند. به عنوان مثال، در بخشی از این پروژه، سیگنالهای خستگی و یا استرس از سوی سربازان منتشر میشود؛ این سیگنال پیش از موعد به سربازان اعلام میکند که آنها نیاز به استراحت دارند. با توجه به توسعه سریع این فناوری حیرت انگیز، بعید به نظر میرسد که این پروژه در کوتاه مدت عملی شده و در اختیار سربازان قرار گیرد. به احتمال زیاد، برای فعال سازی و استفاده کامل از آن، بیش از 5 سال زمان نیاز است.
