نظرات (۰)چهل سال پیش در چنین روزی، IBM از یک دستاورد مهم در حوزه حافظه خبر داد. این شرکت برای نخستینبار از تراشههای حافظه یک مگابیتی در سیستمهای کامپیوتری استفاده کرد تا عصر حافظههای مگابیتی عملاً آغاز شود.
در دهه ۱۹۸۰، اغلب سیستمهای کامپیوتری از تراشههای ۶۴ کیلوبیتی استفاده میکردند و پیشرفتهترین محصولات ژاپنی نیز به سطح ۲۵۶ کیلوبیت رسیده بودند. در چنین فضایی، معرفی حافظههای ۱ مگابیتی توسط IBM که با فناوری ساخت ۱.۲ میکرونی تولید شده بودند، یک جهش چشمگیر در چگالی و بهرهوری به حساب میآمد.
این تراشهها نخستینبار در مینفریمهای سری 3090 سیرا مورد استفاده قرار گرفتند؛ سیستمی که نقش مهمی در نمایش توان مهندسی IBM ایفا کرد. با این حال، برخی تحلیلها در همان زمان نگاه محتاطانهتری داشتند. برای مثال، روزنامه The New York Times این دستاورد را «لحظهای کوتاه از درخشش» توصیف کرد و معتقد بود صنعت نیمههادی ژاپن با سهمی حدود ۷۵ درصد از بازار، بهزودی دوباره برتری خود را تثبیت خواهد کرد.
در مقابل، مدیران IBM لحن کاملاً متفاوتی داشتند. Jack D. Kuehler، معاون ارشد وقت این شرکت، این موفقیت را نشانهای از رهبری فناوری نیمههادی آمریکا دانست و بر تولید داخلی این تراشهها تأکید کرد.
با این حال، رقبا نیز بیکار ننشسته بودند. شرکتهایی مانند Fujitsu، Hitachi، Mitsubishi Electric، NEC و Toshiba در حال آزمایش نمونههای اولیه حافظههای یک مگابیتی خود بودند و انتظار میرفت دوباره بازار را در دست بگیرند.
ورود این نسل از حافظهها مسیر توسعه ماژولهای RAM را نیز تغییر داد. برای مثال، امکان تولید ماژولهای ۳۰ پین SIMM با ظرفیت یک مگابایت فراهم شد که معمولاً با استفاده از 8 تا 9 تراشه روی یک برد ساخته میشدند. این ماژولها بهسرعت در کامپیوترهای شخصی، چاپگرها و حتی کارتهای گرافیک آن زمان فراگیر شدند.
در مجموع، معرفی حافظههای یک مگابیتی نهتنها یک پیشرفت فنی مهم بود، بلکه رقابت جهانی در صنعت نیمههادی را وارد مرحلهای جدید کرد؛ رقابتی که اثرات آن هنوز هم در بازار حافظه و فناوریهای مدرن دیده میشود.
